Umowa o zakazie konkurencji z pracodawcą

Umowa o zakazie konkurencjiPracownik i pracodawca mogą zawrzeć dwie umowy o zakazie konkurencji. Jedną w czasie trwania umowy o pracę, a drugą po ustaniu umowy o pracę. W praktyce ważniejsza jest umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy, ponieważ zakazuje ona byłemu już pracownikowi pracy dla konkurenta oraz prowadzenia działalności, która jest konkurencyjna względem działalności prowadzonej przez byłego pracodawcę. Podstawę prawną umów o zakazie konkurencji stanowią przepisy art. 1011 i 1012 Kodeksu pracy.

Umowa o zakazie konkurencji w czasie trwania umowy o pracę

Zgodnie z art. 1011 Kodeksu pracy, w zakresie określonym w odrębnej umowie, pracownik nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani też świadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego taką działalność (zakaz konkurencji). Za naruszenie zakazu konkurencji w czasie trwania stosunku pracy pracownik ponosi odpowiedzialność na podstawie Kodeksu pracy.

Umowa o zakazie konkurencji po ustaniu umowy o pracę

Zgodnie z art. 1012 Kodeksu pracy, opisany wyżej przepis dotyczący zakazu konkurencji stosuje się odpowiednio, gdy pracodawca i pracownik mający dostęp do szczególnie ważnych informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę, zawierają umowę o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy.

Umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy określa również okres obowiązywania zakazu konkurencji oraz wysokość odszkodowania należnego pracownikowi od pracodawcy za powstrzymanie się od działalności konkurencyjnej.

Czas trwania zakazu konkurencji

Umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy musi być zawarta na czas określony. Brak takiego okresu lub wskazanie, że zakaz konkurencji obowiązuje przez czas nieokreślony, powoduje, że cała umowa o zakazie konkurencji jest nieważna.

Odszkodowanie dla pracownika za zakaz konkurencji

Zgodnie z prawem minimalne odszkodowanie, jakie należy się pracownikowi za powstrzymanie się od działalności konkurencyjnej, wynosi co najmniej 25% wynagrodzenia otrzymanego przez pracownika przed ustaniem stosunku pracy przez okres odpowiadający okresowi obowiązywania zakazu konkurencji. Odszkodowanie to może być wypłacane w miesięcznych ratach (1012 § 3 Kodeksu pracy).

Brak w umowie odszkodowania albo wskazanie, że należy się ono w wysokości niższej od odszkodowania minimalnego, nie powoduje, że umowa jest przez to nieważna. Umowa jest ważna, ale z mocy prawa pracownikowi należne jest odszkodowanie minimalne, wynikające z Kodeksu pracy.

Czego nie wolno robić w czasie trwania zakazu konkurencji

W czasie obowiązywania zakazu konkurencji pracownik nie może:

  1. prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy oraz
  2. świadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego taką działalność.

Przez prowadzenie działalności konkurencyjnej najczęściej rozumie się prowadzenie indywidulanej działalności gospodarczej, uczestniczenie w spółce cywilnej lub spółce prawa handlowego, która prowadzi działalność konkurencyjną wobec pracodawcy.

Przez świadczenie pracy lub usług należy rozumieć pracę lub usługi na dowolnej podstawie prawnej, wykonywane na rzecz podmiotu, który prowadzi działalność konkurencyjną wobec pracodawcy.

Odpowiedzialność za naruszenie zakazu konkurencji po ustaniu stosunku pracy

Za naruszenie zakazu konkurencji po ustaniu stosunku pracy były pracownik ponosi odpowiedzialność na podstawie Kodeksu cywilnego. Oznacza to, że nie mają tu zastosowania ograniczenia wynikające z Kodeksu pracy i były pracownik ponosi odpowiedzialność w pełnej wysokości, obejmującej straty i utracone przez pracodawcę korzyści.

Jak widać, warto dobrze zastanowić się przy podpisywaniu umowy o zakazie konkurencji, zarówno gdy jest się pracodawcą, jak i pracownikiem.

Więcej na ten temat: Umowa o zakazie konkurencji – 6 rzeczy, które musisz wiedzieć, zanim ją podpiszesz (link: https://tajemnica-przedsiebiorstwa.pl/zakaz-konkurencji-lojalka).

Komentarze